تغذیه و ورزشروانشناسی فردینوتیفیکیشن

دو تکنیک جهانی شدن ورزشکاران نخبه

با نزدیک شدن به بازی های المپیک زمستانی، توجه به سلامت روان ورزشکاران بازمی گردد بازیکنان دارای نام و موفق به همراه دیگر ورزشکاران نخبه، سلامت روان را در اولویت قرار داده اند. در دهه گذشته، محققان ابزارهایی را برای کمک به رقبا در داخل و خارج از میدان شناسایی کرده اند.

به گزارش خط سلامت اعتقاد به تنهایی نمی‌تواند ورزشکاران را وقتی با سرعت‌گیرهای روانی یا موانع جاده‌ای که می‌تواند در طول تمرین و مسابقه ایجاد شود، به هدف برساند. زمانی که دنی روخاس، مهاجم کمند با ضربات پنالتی روبه‌رو شد – که ناگهان قادر به زدن ضربات پنالتی معمولی بی‌عیب خود نبود – یک درمانگر به خدمت گرفته شد. یک حرکت اشتباه روی میله‌های ناهموار یا یک چرخش ناموفق در تیر تعادل می‌تواند باعث آسیب شدید یا حتی مرگ شود. تصمیم او برای کناره گیری از مسابقات پس از سال ها تمرین شدید، جهان را از مفسران گرفته تا ورزشکاران شوکه کرد.

استراتژی خاص

از ورزشکاران نخبه انتظار می رود تضعیف ناپذیر باشند. ساشا کوهن، اسکیت باز بازنشسته آمریکایی که در بازی های المپیک زمستانی 2006 مدال نقره کسب کرد، توضیح داد که اعتراف به آسیب پذیری بسیار با رقیب بودن در تضاد است. ورزش جنگ است. رقابت در سطح نخبگان نیازمند استراتژی و موضع گیری است. شما باید به دنیا نشان دهید که قوی هستید. کوهن گفت: باید به رقبای خود نشان دهید که قوی هستید. اگر بخواهید بگویید من مشکلات سلامت روانی دارم، همه چیز را  در هم می شکند.”

ضعف یا قوت

در جامعه، این شکاف ها اغلب به عنوان ضعف تلقی می شوند، تصوری نادرست که ورزشکاران را از صحبت در مورد مشکلات خود باز می دارد. دکتر جوآ میا روانپزشک دانشگاه سائوپائولو می گوید: این ننگ در واقع قوی ترین مانع برای ورزشکارانی است که به دنبال کمک هستند. او و همکارانش 52 مطالعه را در مورد سلامت روان و ورزشکاران نخبه در مجله British  Journal of Sports Medicine در سال 2019 بررسی کردند.

واکنش ها به تصمیم بیلز روشن کرد که این انگ هنوز وجود دارد. او پس از انصراف از چند رویداد المپیک مانند مسابقات آزاد فرانسه 2021 برای تمرکز بر سلامت روان خود ، با واکنش‌های شدیدی روبرو شد. اما در میان ویتریول، Biles و Osaka طرفدارانی داشتند، از جمله ورزشکارانی که از این انتخاب ها الهام گرفته بودند. ناتان چن، اسکیت باز آمریکایی، می گوید:ما به عنوان مردم مهم هستیم، نه فقط ورزشکاران.

دو ابزار نخبه شدن در ورزش

کمیته بین المللی المپیک، کمیته المپیک و پارالمپیک ایالات متحده و سایر سازمان های ورزشی شروع به اهمیت سلامت روان کرده اند. فقط به دلیل اینکه چون ورزشکاران نخبه در اوج آمادگی جسمانی هستند، آمادگی ذهنی آنها تضمین نمی شود. از سال 2018، آژانس‌های ورزشی، از جمله کمیته بین‌المللی المپیک و سازمان‌های بهداشتی، موضع‌گیری‌هایی را در مورد علائم سلامت روان، مانند اضطراب، افسردگی و اختلالات خوردن، که در بین ورزشکاران نخبه رایج است، منتشر کرده‌اند و ابزارهای روانشناختی که ممکن است به رقبا در داخل و خارج از زمین کمک کند را مورد استفاده و توجه قرار داده اند.

کارولینا لوندکویست، روانشناس ورزشی و بالینی از دانشگاه لینشوپینگ در سوئد می گوید: در چند سال اخیر تحقیقات گسترده ای در مورد سلامت روان ورزشکاران نخبه انجام شده است. این تحقیق به دو ابزار روان‌شناختی امیدوارکننده اشاره می‌کند.

یکی از آنها ذهن آگاهی است – توجه کردن یا ماندن در لحظه حال بدون قضاوت و دیگری درمان پذیرش و تعهد است. همراه با ذهن آگاهی، درمان به فرد آموزش می دهد تا افکار یا احساسات دشوار را بپذیرد نه اینکه فعالانه برای خلاص شدن از شر آنها تلاش کند. مطالعات نشان داده‌اند این ابزارها می‌توانند عملکرد ورزشی را بهبود بخشند و مهمتر از آن، زندگی غنی‌تری را در خارج از زمین به ارمغان ‌آورند.

مینکلرمی‌گوید: ورزشکاران ابتدا انسان هستند . زندگی آنها فقط کسب مدال یا قهرمانی نیست. او می‌گوید ذهن‌آگاهی و درمان پذیرش و تعهد به ورزشکاران کمک می‌کند درباره خود بیشتر بیاموزند و با افکار و احساسات خود به‌طور متفاوتی درگیر شوند. به آنها می آموزد که افراد بهتری باشند.

ورزشکاران می توانند به دلیل انگ، از گزارش مشکلات روانی خودداری کنند. در بیانیه اجماع کمیته بین‌المللی المپیک در سال 2019 ، داده‌های مربوط به اختلالات سلامت روان در ورزشکاران نخبه محدود بود، اما میزان افسردگی و اضطراب شبیه به عموم مردم بود. میزان اختلالات خوردن در ورزشکاران بیشتر بود.

مشکلات روانی ورزشکاران نخبه

شیوع مشکلات روانی در ورزشکاران نخبه مانند افسردگی 68٪ ،اختلال اضطراب فراگیرخود گزارش شده 14.6٪ ،اختلالات اشتها     19٪ در مردان و 6٪ در زنان بود.

در زمین چوگان زنان در دانشگاه Marymount در آرلینگتون، ویرجینیا، بازیکنان توپ را با تمرکز شدید روی چنگ زدن چوب چوگان، ضربه زدن به مچ دست و وزن توپ هنگام گرفتن و پاس دادن توپ پرتاب می‌کنند. برای یک خارجی، تمرینات ممکن است معمول به نظر برسد، اما زنان توجه بیشتری به این کار داشتند. توجه متمرکز نتیجه آزمایشاتی است که مینکلر (مربی سابق چوگان)، تیم پینو روانشناس ساکن واشنگتن دی سی و همکارانش در چند سال اخیر با این تیم انجام داده اند.

محققان می‌خواستند بدانند که آیا تمرین تمرکز حواس می‌تواند عملکرد و رفاه کلی بازیکنان را بهبود بخشد. با پذیرش مدیر ورزشی و مربی چوگان، پینیو بازیکنان را طی شش هفته تمرین تمرکز حواس در طول پیش فصل و سپس پیگیری های ماهانه در چندین فصل هدایت کرد.

جلسات تمرکز حواس با مدیتیشن های ثابت با تمرکز بر تنفس و شفقت به خود شروع شد، سپس به یوگای ذهن آگاه و پیاده روی و در نهایت به تمرینات پرتاب و گرفتن ادامه یافت. همراه با کار مراقبه، بازیکنان در مورد چیزهایی که در بحث های گروهی در کنار روانشناس یاد گرفته بودند صحبت کردند و توضیح دادند چگونه از تمرین برای رهایی از اشتباهات استفاده کردند. مربی گزارش داد که بازیکنان بیشتر روی تصمیمات دوم به ثانیه بازی متمرکز بودند تا اینکه روی چیزی که اشتباه رخ داده بود، تمرکز کنند.

در نظرسنجی‌های بعد از تمرین، بازیکنان احساس کردند که می‌توانند پس از تمرین ذهن‌آگاهی، خیلی راحت‌تر به آن حالت غوطه‌ور شدن کامل در بازی بروند، چیزی که اغلب حالت جریان یا حضور در منطقه نامیده می‌شود و آنها گفتند که نگرانی کمتری در مورد بازی چوگان دارند. این تیم قبل از تمرین چهار برد و 15 باخت داشت. در فصل بعد از تمرین، این تیم بیشتر از باخت بازی‌های خود را برد و به مسابقات قهرمانی کنفرانس منطقه‌ای راه یافت. محققان در سال 2019 در مجله روانشناسی ورزشی در عمل گزارش دادند که فصل بعد، تیم قهرمان کنفرانس منطقه ای شد .

تیم لاکراس زنان در دانشگاه Marymount از تمرکز حواس با مدیتیشن ثابت، یوگا و تمرینات پرتاب و گرفتن در چندین فصل استفاده کردند. سطح اضطراب بازیکنان کاهش یافت و تیم شروع به برد بیشتر از بازی‌های خود کرد.

این یافته ها نتایج حاصل از مطالعه ذهن آگاهی با تیم فوتبال دانشگاه میامی، را تقویت می کند. آمیشی جها، عصب‌شناس در دانشگاه، با سرمربی تیم هاریکنز، آل گلدن، و بازیکنانش همکاری کرد تا میزان توجه آنها را در طول تمرینات پیش‌فصل بررسی کند.

پس از اندازه ‌گیری توجه اولیه بازیکنان، محققان بازیکنان را به دو گروه تقسیم کردند: یکی از آنها یک تمرین چهار هفته‌ای با مدیتیشن ذهن‌آگاهی انجام دادند، در حالی که گروه دیگر چهار هفته تمرینات آرامش‌بخشی دریافت کردند. تمرینات تمرکز حواس بر بازگرداندن توجه به لحظه حال هر زمان که ذهن منحرف می شود. تمرینات تمدد اعصاب با تمرکز بر کاهش تنش، بدون تمرکز نشانه ها بود.

در آزمایش‌های قبلی متخصصان دریافته بودند که استرس زیاد، خلق و خوی ضعیف و تهدیدات درک شده می‌تواند تمرکز را مختل کند. در این مطالعه، او از بازیکنان میامی خواست که کار تمرکز حواس یا آرامش خود را در طول تمرینات پیش فصل، تمرینات بدنی طاقت‌فرسایی که به مربیان کمک می‌کند تصمیم بگیرند که چه کسی از تیم حذف شود، کامل کنند.

هنگامی که تست توجه کامپیوتر پس از پایان تمرینات پیش فصل انجام شد، بازیکنان به خوبی قبل تمرکز نکردند آنها گزارش دادند که به طور کلی مضطرب تر، افسرده تر و کمتر شاد هستند، که در نتیجه استرس ناشی از تمرینات فیزیکی فوتبال است.

جها و همکارانش در ژورنال تقویت شناختی گزارش دادند، اگرچه تمرکز آنها در محیط های پر استرس کاهش یافت، اما توجه بازیکنانی که به طور منظم تمرینات تمرکز حواس را انجام می دادند، به شدت کمتر از کسانی که به طور منظم تمرینات آرامش بخشی انجام می دادند، کاهش یافت.

جها می گوید: توجه سوخت توانایی ما برای نه تنها فکر کردن و انجام وظایف شناختی سخت، بلکه برای تنظیم احساسات و ارتباط با افراد دیگر است. او توضیح می‌دهد که محافظت از توانایی توجه می‌تواند از سلامت روان محافظت کند و توضیح می‌دهد چگونه می‌توان «عضلات» ذهنی را در 12 دقیقه در روز قدرتمند ساخت.برای ورود به صفحه ی اینستاگرام کلیک کنید.تمام مطالب سایت اختصاصی و توسط تحریریه خط سلامت تولید شده است، استفاده با ذکر منبع و لینک دهی بلامانع است.

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن