روانشناسی فردی

دروغ /تشخیص دروغ های سفید از انواع دروغ

آخرین راه تشخیص دروغ در مطالعات روانشناسان کشف شد.

خط سلامت: پوریا کبیری: دروغ و فریب رفتارهای رایج انسان است. نظرسنجی Reader Digest در سال 2004 نشان داد که 96 درصد مردم حداقل بعضی اوقات دروغ می گویند یک مطالعه ملی که در سال 2009 منتشر شد ، 1000 بزرگسال آمریکایی را مورد بررسی قرار داد و نشان داد که 60٪ از پاسخ دهندگان ادعا می کنند که  اصلا دروغ نمی گویند.

به گزارش خط سلامت مطالعه نشان می دهد که در حالی که میزان دروغ ممکن است متفاوت باشد، احتمالا یک گروه کوچک از افراد بسیار دروغگو وجود دارد  واقعیت این است که اکثر مردم هر از گاهی دروغ می گویند. برخی از این دروغ ها دروغ های كوچك سفید هستند كه برای محافظت از احساسات شخص دیگری طراحی شده اند (“نه ، آن پیراهن باعث نمی شود چاق به نظر برسید!”). در موارد دیگر ، این دروغ ها می تواند بسیار جدی تر یا حتی شوم (سرپوش گذاشتن بر یک جرم) باشد.

تشخیص دروغ سخت است

مردم به طور شگفت آوری در تشخیص دروغ بد عمل می کنند به عنوان مثال یک مطالعه نشان داد که فقط 54 درصد از اوقات دروغ گفتن را می توان در محیط آزمایشگاه تشخیص داد واضح است که تفکیک و اندازه گیری تفاوت رفتاری بین افراد صادق و دروغگو دشوار است. محققان تلاش کرده اند تا روش های مختلف دروغ را کشف کنند. گرچه ممکن است نشانه ساده و داستانی مبنی بر عدم صداقت کسی (مانند بینی پینوکیو) وجود نداشته باشد ، محققان چند شاخص مفید پیدا کرده اند. اگرچه مانند بسیاری چیزها تشخیص دروغ اغلب به یک چیز برمی گردد اعتماد به غریزه. با دانستن اینکه چه علائمی می تواند دروغ را به درستی تشخیص دهد می توانید در تشخیص دروغ ها بهتر شوید.

نشانه های دروغ

روانشناسان برای کمک به تشخیص واقعیت و دروغ از تحقیقات در مورد زبان بدن و فریب استفاده کرده اند. محققان در UCLA علاوه بر تجزیه و تحلیل 60 مطالعه در مورد فریب ، به منظور ایجاد توصیه ها و آموزش برای اجرای قانون ، مطالعاتی را در این زمینه انجام دادند. نتایج تحقیقات آنها در مجله آمریکایی روانپزشکی قانونی منتشر شد .

محقق ارشد R. Edward Geiselman پیشنهاد می کند که اگرچه تشخیص فریب هرگز آسان نیست ، اما آموزش با کیفیت می تواند توانایی فرد در تشخیص دروغ را بهبود بخشد. وی افزود: “بدون آموزش ، بسیاری از افراد تصور می كنند كه می توانند فریب را تشخیص دهند ، اما تصور آنها با توانایی واقعی آنها ارتباطی ندارد. جلسات آموزشی سریع و ناكافی ، افراد را به سمت تجزیه و تحلیل بیش از حد سوق می دهد.”

نکاتی برای شناسایی دروغ

اگر شک دارید که ممکن است کسی حقیقت را نگوید ، چند راهکار وجود دارد که می تواند به تشخیص واقعیت کمک کند.

تنها به زبان بدن اعتماد نکنید

 مردم اغلب بر زبان بدن  تمرکز می کنند و یا نشانه های فیزیکی و رفتاری ظریف که نشانگر دروغ است را مورد توجه قرار می دهند در حالی که نشانه های زبان بدن گاهی اوقات می توانند به فریب اشاره کنند ، تحقیقات نشان می دهد که بسیاری از رفتارهای مورد انتظار همیشه با دروغگویی ارتباط ندارند.

محقق هوارد ارلیچمن ، روانشناسی که از دهه 1970 به مطالعه حرکات چشم پرداخت ، دریافت که حرکات چشم به معنای دروغ گفتن نیست. در حقیقت ، او پیشنهاد می کند که تغییر حرکات چشم به معنای این است که فرد عمیق تر فکر می کند .

مطالعات دیگر نشان داده اند در حالی که سیگنال ها و رفتارهای فردی شاخص های مفیدی برای دروغ هستند ، برخی از مواردی که بیشتر به دروغ مرتبط هستند (مانند حرکات چشم) از بدترین پیش بینی کننده ها هستند. بنابراین در حالی که زبان بدن می تواند یک ابزار مفید در تشخیص دروغ باشد ، مهم این است که درک کنیم به کدام سیگنال ها باید توجه کرد.

روی سیگنال های راست تمرکز کنید

یک متاآنالیز نشان داد  اگرچه مردم اغلب برای تشخیص دروغ به نشانه های معتبر اعتماد می کنند، اما مشکل اصلی این است که ضعف این نشانه ها به عنوان شاخص های فریب باشد.

برخی از دقیق ترین نشانه های فریب که مردم توجه می کنند شامل موارد زیر است:

  • مبهم بودن: اگر گوینده به نظر می رسد که عمداً جزئیات مهم را کنار می گذارد ، ممکن است به این دلیل باشد که دروغ می گوید.
  • عدم اطمینان صوتی: اگر فرد مطمئن یا ناامن به نظر برسد ، به احتمال زیاد دروغگو درک می شود.
  • بی تفاوتی: از آنجا که فرد سعی دارد از انتقال احساسات و گفتن های احتمالی جلوگیری کند، شانه بالا انداختن ، کمبود بیان و حالت خسته کننده می تواند نشانه ای از دروغ باشد.
  • فکر بیش از حد : اگر به نظر می رسد فرد خیلی سخت فکر می کند تا جزئیات داستان را پر کند، ممکن است به این دلیل باشد که شما را فریب می دهد.

 اگرچه زبان بدن می تواند مفید باشد ، اما توجه به سیگنال های مناسب مهم است. با این حال برخی از کارشناسان معتقدند که اتکا زیاد به برخی از سیگنال ها ممکن است توانایی تشخیص دروغ را مختل کند.

بخواهید داستان را معکوس بیان کنند

تشخیص دروغ می تواند به عنوان یک فرایند منفعل دیده شود. مردم ممکن است تصور کنند که فقط می توانند زبان بدن و حالت های چهره دروغگوی بالقوه را مشاهده کنند تا “قصه های” واضح را تشخیص دهند. با رویکرد فعال تر برای کشف دروغ ، می توانید نتایج بهتری داشته باشید.

برخی تحقیقات نشان داده است  درخواست از افراد برای گزارش داستانهای خود به ترتیب معکوس به جای ترتیب زمانی می تواند دقت تشخیص دروغ را افزایش دهد. نشانه های کلامی و غیرکلامی که بین دروغگویی و حقیقت گویی تمایز قائل می شوند ، ممکن است با افزایش بار شناختی ، آشکارتر شوند.

نه تنها دروغ گفتن از نظر شناختی خواستارتر است ، بلکه دروغگوها معمولاً انرژی ذهنی بیشتری را برای نظارت بر رفتارهای خود و ارزیابی پاسخ های دیگران اعمال می کنند. آنها نگران اعتبار خود و اطمینان از این هستند که دیگران داستان هایشان را باور دارند. همه اینها تلاش قابل توجهی را می طلبد بنابراین اگر کار دشواری را انجام دهید (مانند اینکه داستان آنها را به ترتیب معکوس در بیاورید) ، ممکن است شکاف ها در داستان و سایر شاخص های رفتاری آسان تر شود.

در یک مطالعه 80 نفر تحت مطالعه قرار گرفتند از برخی از افراد خواسته شد که داستان های خود را  معکوس گزارش کنند در حالی که دیگران به سادگی داستان های خود را با ترتیب زمانی بیان کردند. محققان دریافتند كه مصاحبه های معكوس ، سرنخ های رفتاری بیشتری از دروغ را نشان می دهد.

در آزمایش دوم ، 55 افسر پلیس مصاحبه های ضبط شده از آزمایش اول را تماشا کردند و از آنها خواسته شد که مشخص کنند چه کسی دروغ می گوید . تحقیقات نشان داد که مأموران اجرای قانون در تشخیص دروغ در مصاحبه های ترتیب معکوس بهتر از مصاحبه های زمانی هستند.

به غرایز خود اعتماد کنید

واکنش های فوری دقیق تر از هر چیزی است در یک مطالعه ، محققان 72 شرکت کننده داشتند که فیلم مصاحبه با مظنونان جنایت مسخره را تماشا می کردند. برخی از این مظنونان یک اسکناس 100 دلاری را از قفسه کتاب سرقت کردند در حالی که دیگران این کار را نکرده بودند ، با این حال به همه مظنونان گفته شد که به مصاحبه کننده بگویند  آنها پول را نگرفته اند.

همانند مطالعات قبلی ، شرکت کنندگان قادر به کشف مداوم دروغ نبودند ، فقط 43٪ از اوقات دروغگویان و 48٪ از اوقات حقیقت گویان را با دقت شناسایی می کردند. اما محققان همچنین برای ارزیابی واکنش های خودکار و ناخودآگاه بیشتر شرکت کنندگان به مظنونین ، از آزمونهای ضمنی واکنش واکنش رفتاری استفاده کردند. آنچه آنها کشف کردند این بود که افراد به طور ناخودآگاه کلماتی مانند “غیر صادقانه” و “فریبکارانه” را با مظنونانی که دروغ می گفتند مرتبط می کردند. آنها همچنین بیشتر احتمال داشت که کلماتی مانند “معتبر” و “صادق” را به طور ضمنی با حقیقت گویان مرتبط کنند.

 چرا افراد در تشخیص عدم صداقت خوب نیستند؟ پاسخ های آگاهانه ممکن است در ارتباطات خودکار ما تداخل ایجاد کند. افراد به جای اعتماد بر غرایز ما ، بر رفتارهای کلیشه ای تمرکز می کنند که اغلب آنها را با رفتار دروغگویی مانند تکان دادن سر و عدم تماس چشمی مرتبط می دانند. تأکید بیش از حد بر رفتارهایی که دروغ را پیش بینی می کنند ، تشخیص حقیقت و دروغ را دشوارتر می کند. برای ورود به صفحه ی اینستاگرام کلیک کنید.

تمام مطالب سایت اختصاصی و توسط تحریریه خط سلامت تولید شده است، استفاده با ذکر منبع بلامانع است.

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن